Ang Mahabang Daan Pauwi

Kumakain ako ng shawarma habang binabaril nila si Osama

2011-06-09T21:35:00.001+08:00

Kumakain ako ng shawarma habang binabaril nila si Osama

ni Amos Tarana

Kumakain ako ng shawarma

sa isang tindahan sa Deira

noong oras na binabaril

ng mga sundalong Amerikano

ang pinuno ng Al-Qaida.

3 dirhams lang ang shawarma

kumpara sa 15 dirhams

na pinakamurang value meal

sa Burger King at Mc Do

na pag-aari ng mga kapitalista.

Ngayong patay na si Osama

at ilan sa kanyang mga guwardiya,

kakayanin ko na kayang

talikuran ang shawarma?

Makakapaglakas-loob na rin kaya

na sa Burger King at Mc Do

tumikim ng pangmeryenda?

Hay naku, wala na nga si Osama,

ngunit nananatili pa ring shawarma

itong kinakaya ng aking bulsa.

28 Mayo 2011

Deira, Dubai, United Arab Emirates

Mga Tula na Hindi Ako ang May-akda

2011-04-25T01:30:00.001+08:00

Mga Tula na Hindi Ako ang May-akda
ni Amos Tarana

Ang Dakilang Maylikha
ang may-akda sa aking mga tula –
akin lang ang panulat, ngunit Kanya
ang nilalamang diwa.

Pinasatitik lang niya sa akin
ang mga panalanging narinig –
inusal ng mga kabayang
nawalay sa pamilya,
pinagkaitan ng karapatan
at pinabayaan ng pamahalaan.
Mga panalanging nagsasalarawan
ng pasanin at pakikibaka
ng sambayanang naghihirap
at pinahihirapan.
Mga panalanging ingay
kung ituring ng mga mayayaman
at mga pulitikong dalubhasa
sa retorika ng pangangako
at pangangamkam sa perang
hinulma sa dugot't pawis
ng mga manggagawang
yumakap sa pangingibang bayan.

Tinig ng Dakilang Maylikha
ang laman ng aking tula
na kailangang mabasa't marinig
ng mga bulag, bingi at manhid
sa pagtangis ng kapwang
lunod na sa pagluha.

23 Abril 2011
Deira, Dubai, UAE

Kayo ang Boss Ko

2011-04-25T01:10:00.000+08:00

Kayo ang Boss Ko
ni Amos Tarana

Nupos ang mga kandilang
sinindihan ng mga pag-asa

matapos mapabalitang:
3 Filipinos Executed in China.

Ang winikang "Kayo ang Boss ko"
nabulgar na walang bisa.

Nauntog na naman ang ulo
ng sambayanang dukha;

sa pambobola ng pangulo
ipis na lang ang maniniwala.

30 Marso 2011
Deira, Dubai, UAE

Elyen

2011-03-27T21:20:00.001+08:00

Elyen
ni Amos Tarana

Sa himpapawid namataan
ang isang spaceship;
nang ito'y lumapag,
hanging mainit
sa paligid ay humihip.
Maliit na pintuan nito'y bumukas
at isang nilalang ang lumabas --
pisong barya ang mata,
pinison ang ilong,
mukha'y walang balbas
ang tumambad na hitsura.
Siya'y nagwika:
Magandang araw, kumusta ka?
Ang kanyang ganting narinig
ay Shu hada!?
Nubulaga ang nilalang
nang mapagmasdan ang paligid:
kahong libingan ang mga bahay
at higante ang mga gusali,
santo at santang rebulto
ang mukha ng karamihan,
at naglipana ang mga bihis pari.
Nagulantang ang nilalang
nang matuklasang kanilalang niya
ay nagkalat din sa paligid --
mga aliping namamahay,
ang iba'y aliping sagigilid.
Ang nilalang na nawindang
sa kanyang spaceship ay bumalik;
sa sariling planeta ay umuwi.

Pagdating sa sariling planeta
nais sanang ibalita ang mga nakita
ngunit isang katanungan
ang sumalubong sa kanya:

Sino ka?

26 Marso 2011
Deira, Dubai, UAE

(Shu hada ay Arabic ng What is this?/Ano ito?)

Si Kabayan at ang Kanyang Yosi

2011-03-24T20:44:00.000+08:00

Si Kabayan at ang Kanyang Yosi
ni Amos Tarana

Sa pagsapit ng gabi
itong si kabayan
lalong sumiseksi --
tipid ang kasuotan
kapag tumuwad
kita na ang panty.

Mga mata sa paligid
sa kanya'y namamagnet;
leeg mapipilipit,
kapwa babae
sa kanya'y maiinggit,
mababadtrip.

Kaya niyang bigkasin
Ingles, Hindi, Urdo
kahit pa Arabic.
Tinuturuan din niya
ng Tagalog
lahat na nagiging suki.

Kung hindi iPhone,
cell phone niya
ay Black Berry;
Alahas na isinusuot,
hindi siya ang bumibili;
pati flatmates niya,
naililibre sa grocery.

Kahit buwanang sahod
(sa trabahong pang-umaga)
ay madalas nahuhuli
ngunit padala sa anak
ay laging saktong
katapusan at a-kinse.
Sahod niya ay 'di tataas
sa 3,000 dirhams - tax free,
ngunit ang pinapawestern union
ay 'di bababa
sa 3,000 dirhams lagi.

Payo ni kabayan
sa kapwang nais maging sosi:
huwag pihikan,
huwag pili nang pili --
sakay agad sa kahit na
anumang modelo ng kotse.
Sikreto ni kabayan
ay napakasimple:
umibig kahit saglit
at husayan ang hithit,
lunukin ang usok
sa bawat sisindihang yosi.

23 Marso 2011
Deira, Dubai, UAE

Kung Ako ay Pintor

2011-03-16T01:55:00.000+08:00

Kung Ako ay Pintor

ni Amos Tarana

kung ako ay pintor
ipipinta ko ang aking
araw-araw na ipinapanalangin
pinapangarap -
dahilan ng aking pakikibaka't
matagal nang pagsisikap

gaya ng sapat
masustansiya at masasarap
na pagkaing nakahain
sa hapag -
pinagsasaluhan
ng pamilyang buo
na kasiyahan ay ganap

ipipinta ko
itong mga mag-aaral
na hindi na pinuproblema
ang "no permit, no exam"
kursong inaaral
ay naaayon at makabuluhan
sa pangangailangan
at pagpapaunlad
nitong sariling bayan

kung ako ay pintor
ipipinta ko itong aking
mga kapitbahay
na may trabahong
maipagmamalaki
at buwanang sahod
na nakakabuhay -
wala na ang mga mama
na sa kanto maghapon
ay nakatambay

ipipinta ko rin
na pag-aari na ng mga pinoy
ang malalaking negosyo
mga empleyado naman
ngayon ay ang mga dayo -
mga singkit, puti
pana at arabo
nagmamakaawang
matanggap sa trabaho

ipipinta ko ang kanayunan
na may mga magsasakang
sarili ang lupang binubungkal
pag-aari na rin nila
ang mga pangsakang kagamitan
mga panginoong may lupa
ang s'ya na ngayong nakikisaka
at sa magsasaka'y
nakikiusap na mapautang

ipipinta ko't paglalaanan
ng oras at sikap
ang mga kulungang nagsisiksikan
kung saa'y mahahanap
ang mga trapo sa bansa
na dating nanghold-up
nag-unahan sa pangungurakot
at sa baya'y nagpabaon
sa utang at paghihirap

sa huli ay aking ipipinta
ang mga kabayang
sa ibang bansa naglipana
hindi bilang mga alila
sahuran o nabiktima
kundi mga turistang
sa pamamasyal ay abala
sa bawat paliparan
dalang pasaporte'y
iginagalang - visa'y
'di na rin kinakailangan

sa bawat sulok ng mundo
mga obra ko ay isasabit
upang makita nang malapitan
ng mga kabayang
sa dusa ay hapit
pangarap itong titingalain
pagsisikapan at ipaglalaban
gagawing ganap
kahit buhay man
ang maging kapalit

kung ako ay pintor
hinding-hindi magsasawang
bigyang kulay
na kahit sa canvas man lang
mga pangarap ko'y
ganap na magkabuhay

15 marso 2011
deira, dubai, uae

Manggagawa

2011-03-16T01:11:00.001+08:00

Manggagawa
ni Amos Tarana

Katulad ng bagong silang
na sanggol, hubad
ang migranteng manggagawa
nang iluwal ng karukhaan
sa ibayong dagat.
                          Hubad
sa karapatan. Uhaw
at sapilitang nagpupumiglas
na malanghap ang buhay,
na maaninag ang liwanag
mula sa hirap.
                          Nagpupumiglas
panawaga'y katarungan. Ang sigaw
na kahalo'y luha ng paghihirap
ay sumpa sa mga mapagkunwang
mapagmalasakit - mga bulag
at manhid.
                          Sa paghihirap
ng mga kabayan, nagiginhawaan
ang mga kalahing naghihintay
sa padalang dirham - kalahing
'di alintana ang panganib
sa daraanan ni kabayan.
                          Naghihintay...

10 Marso 2011
Deira, Dubai, UAE

Kung Ikaw ay Dalaga at Ako ay OFW

2011-02-14T15:34:00.002+08:00

Kung Ikaw ay Dalaga at Ako ay OFW

Ni Amos Tarana

Kung ikaw ay dalaga at ako ay OFW,
Ako kaya'y iibigin mo?

Larawan ko lang
Ang iyong magiging kahalikan,
Sa Skype lang masusulyapan
At sa Facebook ang madalas
Nating magiging tagpuan.

Sa gabi'y magtitiyagang tumingala
Sa maliwanag na tala
At ang bawat pagnanasa
Ay kagat labing iaasa
Sa malambot at maluwag na kama.

Bakod na karagatan
At katawang tigang
Ang sumpang ating makakalaban
Nariyan din ang mapanuksong ahas
Na mangangako ng kaginhawaan.

Kung ako ay OFW
At magnanasang masarili ang iyong puso,
Ako pa kaya'y pagbibigyan mo?

14 Pebrero 2011
Deira, Dubai, UAE

Babala

2011-02-14T15:24:00.002+08:00

Babala
Ni Amos Tarana

Hindi lang ang pagtawid
Sa "Huwag Tatawid Nakamamatay"
Ang nakamamatay.

Mas nakakapanlamig balat
At nakakalagot hininga
Ang magpigil dila
At magpabundat ng tiyan
Sa harap ng pandaraya't
Nakawan.

Hindi marunong magbiro
Ang konsensya -- nananagpas
Ng leeg kapag 'di agad-agad
Pinakinggan.

Panatag ang loob n'ya
Sa taong ipinagsusumigawan
Ang kabulukan
Ng mga iginagalang.

Ginhawa ang kanyang ganti
Sa nagmamatapang-loob
Tuwing ang karamiha'y
Nagtatapangtapangan lang.

Tandaan ang bagong babala:

Marunong kumalabit ng baril
Ang konsensya, mag-ingat
Baka puso'y tamaan

At mapabalitang

Nagpatiwakal.

11 Pebrero 2011
Deira, Dubai, UAE

Pag-ibig na Hatid

2011-02-06T22:50:00.000+08:00

Pag-ibig na Hatid
ni Amos Tarana

Pag-ibig na hatid
'Di maaampat
o kaya'y mapapatid
na para bang pagdagsa
ng mga kabayan
sa lupaing 'di n'ya batid.

'Di maaampat
na lalo pang nag-uumapaw
tulad ng mga kabayan
na ngayo'y sa POLO-OWWA
hindi magkamayaw.

Pag-ibig na ito'y
'Di mabibilang
sapagkat singdami,
singlawak at singlaki
ng bilang ng mga kabayang
dinudugasan ng agency.

Dahil pag-ibig 'di mabilang,
walang sisidlan
na maaari pang paglagyan.
Tumpak na maikukumpara
sa listahan ng mga kabayang
minaltrato't hinubaran
ng mga among tinitiis --
pinagsisilbihan.

Pag-ibig na hatid
ay bukal ng pangarap
'di matutuyo, 'di masasaid.
Walang pinagkaiba
sa tatag at pagsisikap
ng mga kabayang
nasanay na sa pagpapahirap,
kapabayaan at pasakit.

Pag-ibig na ito
sa bawat sandali,
sa hirap at ginhawa
ay hindi mapapakali.
Kakatok at kakatok
sa tarangkahan ng iyong puso
kahit na dumating pa
ang panahong si kabayan
sa Pilipinas (buhay man o patay)
ay tagumpay na makauwi.

5 Pebrero 2011
Deira, Dubai, UAE

Takbo para kay Kabayan

2011-02-06T22:32:00.000+08:00

Takbo para kay Kabayan
ni Amos Tarana

Takbo. Kabayan, takbo!
Sagipin ang kabayang
naghihingalo.

Dugtungan, dugtungan
buhay ng kabayang
ipinagsapalaran sa dirhamo.

Takbo. Kabayan, takbo!
Imulat ang kabayang
bulag sa katotohanan ng mundo.

Paunlarin, paunlarin
kaisipan ng kabayang
sa pakikibaka'y atrasado.

Takbo. kabayan, takbo!
Palayain ang kabayang
sa POLO-OWWA nakakandado.

Paginhawain, paginhawain
katawan ng kabayang
bugbog sa pagmamaltrato.

Takbo. Kabayan, takbo!
Tumakbo para sa kabayang
pinagkaitan ng karapatang pantao.

Huwag titigil, huwag titigil
hanggat ang karamihan ay manhid
sa pagpapahirap ng tao sa tao.

Takbo. Kabayan, takbo!

21 Enero 2011
Deira, Dubai, UAE

Kung Ako ay may Baril

2011-02-06T22:15:00.001+08:00

Kung Ako ay may Baril

ni Amos Tarana

Kung ako ay may baril

ilang bungo ng mga diyablo

kaya ang pasasabugin?

Ako'y 'di magdadalawang isip

na agad lipulin

lahi ng mga diyablong

sa kayamanan ay sakim.

Uusigin ng aking bala

ang pamahalaang bugaw

na sa dugo at pawis

ng mga kababayan ko'y

nagsasamantala't uhaw.

Kung ako ay may baril

Malacanang, Kongreso,

Korte Suprema, Senado,

Crame at Aguinaldo

ay aking lulusubin;

lahat na may utang na dugo,

mandaraya't sinungaling doon

ay aking uubusin.

Susunduin ng aking bala

ang pagsikat ng pulang umaga

na siyang magpapangindapat

sa sambayanang

kalayaan ay ganap.

Kung ako ay may baril

bungo ng mga anghel

na rin siguro ang kapiling -

sa payapang langit

nakahimlay na mahimbing.

Ngunit ako'y walang baril

armas ko lang ay papel

at bolpen.

Sana nga lang, ako ay may baril.

18 Enero 2011

Deira, Dubai, UAE 

Ang Pakiusap ni Bunso

2011-02-06T22:02:00.002+08:00

Ang Pakiusap ni Bunso
ni Amos Tarana

Kaliwa't kanang sumahimpapawid
ang angas ng mga kababayang
naiinggit.
Yes, sila'y ngitngit sa inggit
palibhasa mga pobre -
sanay maglakad sa kalye
ang mga tulo laway
sa kuya ko na may magarang kotse.

Korek nga, mamahalin ang kotse
ng kuya kong presidente
alangan naman kasi
sa katulad niyang disente
ang makitang nakasakay sa taxi,
bus, LRT o makipagsiksikan sa MRT -
tumaas pa naman ngayon
ang pamasahe.

Ang kuya ko'y tao lang
pero 'di tulad ng karamihan
ipinanganak yata kaming mayaman.
Kaya naman please lang
huwag nang pagtakhan
kung magagarang kotse,
de-kalibreng baril
at mga pangbold star na babae
ang ituring niyang
pang-stress free.

Tigilan na ito ha
ang pagsasabing "walang pakiramdam"
sa kuya kong, utang na loob naman,
siya na ngang pag-asa ninyo
para makaahon sa kahirapan.
'di nga ba't kayo ang pumili sa kanya
na magdrive sa inyo
patungo sa ginhawa?

Isipin n'yo na lang, naka-porsche kayo
ang sosyal 'di ba?

17 Enero 2011
Deira, Dubai, UAE

Sa mga Umagang Walang Tiktilaok ang Manok

2011-02-06T18:20:00.000+08:00

Sa mga Umagang Walang Tiktilaok ang Manok
ni Amos Tarana

Alingawngaw ng aircon ang kakambal
ng katahimikan
sa mga umagang walang tiktilaok
ng manok - sa umagang
nauuna ang pagsikat ng araw
kaysa sa takbo ng orasan.

Wala man lang batingaw ng kampana
ang mga simbahan sa paligid.
Walang tunog ng makinang pinapainit
bago ipasada
o kaya'y kaluskos ng mga aleng
naghahanda papunta sa pamilihan.

Nakasanayan na ring walang pandesal
at kapeng barako sa almusal.
'di na rin maalala ang lasa
ng sinangag at tapang taal.

Wala nang luntiang matatanaw
mula sa bintana
pati ang aleng nagtitinda ng puto
at mamang naglalako ng taho.
Wala na rin si ineng na maagang
naglalakad papunta sa eskwela.

Sa google-alert na lang tuwing umaga
nababasa si Inang Bayan.

4:00 ng umaga
Deira, Dubai, UAE
14 Enero 2011

Yakap ni Ina

2010-08-14T21:40:00.000+08:00

Yakap ni Ina
Ni Amos Tarana

Ina,
Sa mga yakap mo'y nangungulila…

Anak,
Huwag mag-alala't
Ako'y uuwi na
Mayayakap na kitang muli
Iyan din ang aking mithi.

Ngunit bakit Ina,
Kanina lang sa pahayagang online
Nabasa ko ang iyong pangalan
Sinakal ka raw ng iyong amo
At saka isinilid sa sako?

Al Satwa, Dubai
14 Agosto 2010

Gisingin mo ako

2010-06-15T13:09:00.001+08:00

Gisingin mo ako
Ni Amos Tarana

Kumawala na ang kapit ng tukong de-nunal
Sa ginintuang trono na pinakamamahal.
Mga alipores niya'y sindak at gimbal
Nang ang unico hijo ni Corazon ang nahalal.

Bukang liwayway ngayon ay mababanaag na
Sa sambayanang hanggang nuo ang pagdurusa.
Abangan na natin ang pag-arangkada ng ekonomiya
At kapayapaan sa larangan ng pulitika.

O, aking bayan, ito nga ba ay totoo na? Kung hindi,
Sa aking pangangarap, gisingin mo ako.

Mga programang pinakawalan sa entablado
Asahan na nating mapapakinabangang totoo.
Kaya tayong nakikipagsapalaran dito sa disyerto
Puwede nang mag-alsa balutan, sa NAIA ang deretso.

Mga laso na dilaw ang sasalubong sa ating pagdating
Kapamilya at mga kaibigan ay atin nang makakapiling.
Asahan lang natin na itong unico hijo ay hindi sinungaling
At 'di tulad ng sinundan niyang sa kapangyarihan ay praning.

Sana nga, sana nga ay totoo na ito. Sapagkat kung hindi,
Sa aking pangangarap, gisingin mo ako.

Totoong walang bayad ang mangarap
Ngunit may sukli naman itong lalong nagpapahirap
Lalo na sa mga taong kasaysayan ay hindi gagap.
Kaya bilis, huwag mong hayaang isip ay manatili sa alapaap,

Sa aking pangangarap, gisingin mo ako.

8 Hunyo 2010
Darya Hotel, Kish, Iran

Kanya-kanyang diskarte lang 'yan

2010-06-15T13:01:00.001+08:00

Kanya-kanyang diskarte lang 'yan

Ni Amos Tarana

Si kabayan itong sa isang isla ng Iran dumating
Dala'y mga pagkaing nakade-lata't nakaplastik
Kahit na hindi naman siya mukhang mag-aawting

Sa mumurahing hotel siya ay nakapasok
Mga kabayang nagsisiputian na ang mata
Ang nadatnan sa paligid na amoy usok

Katawa'y ipinahinga sa masurot na kama
Pilit na natulog kahit hindi naman inaantok
Huwag lang maramdaman ang tiyan na umaalma

Sa kanyang pagtulog, dinalaw siya ng panaginip
Employment Visa niya'y inihatid ng isang anghel
Ang wika'y: Heto na anak, hindi ka na maiinip

Si kabayan, sa pagtulog ay napabalikwas
At nakitang hawak na nga niya ang Visang pangarap
Panalangin niya'y nakamit na rin, sa wakas!

5 Hunyo 2010
Darya Motel, Kish Island, Iran

HALALAN: Limang Tanaga

2010-04-02T07:36:00.000+08:00

HALALAN: Limang Tanaga

Ni Amos Tarana

Halalan, ano ka ba?

Sumpa ba o pag-asa

Sa bansang nagdarahop

At salat sa ginhawa

Ikaw ba ay pagkain

Na puwedeng ihain

Sa harap ng sikmurang

Laman ay puro hangin

III

Walis ka bang panglinis

At pandurog ng ipis –

Sa tuko ng palasyo

Ay siyang mag-aalis

Kaya mo bang wakasan

Hirap at kalungkutan

Ng aming ama't inang

Pilit nangibangbayan

Baka nama'y bangungot

Na muling maglalagot

Sa buhay at pangarap

Ng bansang nababansot

Ika-2 ng Abril 2010

Al Satwa, Dubai, UAE

Sevenling (Pacquiao)

2010-03-16T19:52:00.002+08:00

Sevenling (Pacquiao)
Ni Amos Tarana

Panalo ulit si Pacquiao --
Mag-uuwi na naman ng kayamanan,
Sinturong ginto at magandang pangalan.

Tulad din ng mga OFW --
Nag-uuwi ng ginintuang Dinar,
Arab Emirates Dirham at Saudi Riyal.

Ngunit Pilipinas ay bugbog pa rin sa kahirapan.

Ika-14 Marso 2010
Al Satwa, Dubai, UAE

Nasaan na si Dok?

2010-03-14T06:16:00.002+08:00

Nasaan na si Dok?
(Alay sa Morong 43 at sa mga Pilipinong doktor/manggagawang pangkalusugan na nasa ibayong dagat)

Ni Amos Tarana

Saksi ang sambayanang pinagsarhan
Ng ospital na pangmayaman --
Sambayanang pinaasa't ginamit
Ng mapangakong pamahalaan.

Saksi kaming lahat.

Noong ginhawa'y iyong inilapit
Sa aming nagungulilang puso;
Ngunit militar na walang utak
Sa piitan ikaw ay isinugo.

Nasaan na si Dok?

Saksi ang mga batang bundat
Ang [kumakalam na] tiyan --
Mga batang bakat ang buto
Sa naghihingalong katawan.

Saksi kaming lahat.

Noong ikaw ay itulak pagkakitaan
Ng pamahalaang walang puso;
At pilitin kang manggamot
Ng mga batang 'di naman kabaro.

Ika-13 Marso 2010
Al Satwa, Dubai, UAE

Bakit Masarap Manatili sa Dubai?

2010-02-14T13:02:00.001+08:00

Bakit Masarap Manatili sa Dubai?

Masarap manatili sa Dubai. Oo, ibang klase talaga!

Hindi dahil sa naririto ang pinakamatayog na Burj Khalifa.
Hindi rin dahil sa ginintuang Burj Al Arab o sa Atlantis ng Palm Jumeirah.
Pawang mga gusaling palamuti lamang ito sa bansang walang likas na ganda.

Masarap manatili sa Dubai. Oo, wala na akong hahanapin pa!

Ngunit hindi dahil sa halos lahat ng gustuhin ko'y naririto na.
Kahit sabihin mang gasolina rito ay mura at bilihi'y masasabing abot kaya.
'Di pa rin maitatago na ang manirahan dito ay magastos, mababaon lang sa dusa.

Masarap manatili sa Dubai. Oo, giginhawa kang talaga!

Pero saglit lang, hindi ito dahil sa Dirhamong kinikita.
Mga amo kaya rito'y siga – kung 'di man palasigaw ay tunay na palamura.
Kaya mga kabayan ay palipatlipat ng trabaho at sa pagpapart-time ay sugapa.

Masarap manatili sa Dubai. Oo na't aaminin ko na…

Dahil sa ibang klase ang ligaya kapag ikaw ang aking kasama.
Wala nang ibang hahanapin pa lalo na't sa mga mata ko'y ikaw ang nakikita.
Masarap manatili sa Dubai hanggat ikaw ang aking kapiling sa hirap at ginhawa.

14 Pebrero 2010
Al Satwa, Dubai, UAE

Balikbayan Box

2009-12-19T04:52:00.003+08:00

Balikbayan Box
Ni Amos Tarana

Paano pa kaya itutungtong sa lupa
Itong sapatos na bago’t napakarangya?
Kung lupang pagaapakan o lalakaran
Ay isa nang napakalawak na sisidlan –
Imbakan ng mga journalist at sibilyan.

Kanino pa kaya isusuot ang damit
Na sadyang hinalukay sa magarang boutique?
Kung katawan na sana ay pagdadamitan
Ay binalutan na ng kasuotang punit –
Makintab na barong at itim na pantalon.

Sino pa kaya ang susubok na titikim
Nitong Honey Toblerone Dark na mamahalin?
Kung ang minamahal na sana ay kakain
Ay kalas na ang ipin, ngalangala’t panga –
Sumabog dahil sa ipinakaing bala.

Ano pa kaya ang maaring maging silbi
Nitong pinag-ipunang Hi-tech Karaoke?
Kung ang dating awitan ni Nonoy at Nene
Ay napalitan na ng luha’t dalamhati –
Hiyaw na nananawagan ng katarungan!

Kailan pa kaya mabibigyan ng wakas
Pagpapahirap sa lupang sabi’y malaya?
Kung ito’y nananatili sa mga pangil
Ng mga mamamatay tao at suwail –
Mga pinunong iniluklok ng tatlong G.

19 Disyembre 2009
Al Satwa Dubai, UAE

Paninibugho

2009-11-29T04:11:00.004+08:00

Paninibugho

Ni Amos Tarana

I

Mabuti pa si Pacman
Sa bawat panggugulpi sa kalaban
Pinapalakpakan

Mga magagandang tsikas
Na nais makatikim ng kanyang lakas
Sa pangalan niya'y umaangkas

Pinag-aagawan ng mga pulitiko
Upang sa kanila ay mag-endorso
Masiguro lang ang inaasam na panalo

Pati nga itong si Gloria
Nagkakandaugaga sa pagsalubong sa kanya
Sabay sabit pa ng Order of Sikatuna

II

Mabuti pa si Kuya Efren
Sa pagtutulak ng kariton
Napansin ng CNN

Siya ngayon ay kinikilalang bayani
Hinahangaan ng marami
Naumpisahan niya'y sagot daw sa iliterasi

Inuwi niya sa bansa ay hindi lang karangalan
May bitbit pa siyang limpak na kayamanan
Simbahan nga'y kasama sa mga nabalatuhan

Kaya naman itong si Gloria
Upang kabulukan ay maikubli sa masa
Nag-alay sa kanya ng Order of Lakandula

III

Pero teka nga muna
Bakit kaming mga pinoy na nasa ibang bansa
Patuloy pa rin sa pangungulila

Sabi'y kami raw itong mga "bagong bayani"
Isang kunya-kunyariang papuri
Kapalit ng aming pinaghirapang ani

Migrante Party List nga na sa ami'y kumakatawan
At pangunahing tumutugon sa aming pangangailangan
Pinagbawalan pang lumahok sa halalan

At sa bawat pag-uwi namin sa 'pinas
Pamahalaa'y walang pakialam sa aming mga dinanas
Sumasalubong pa sa ami'y mga kawatang ungas

28 Nobyembre 2009
Al Satwa, Dubai, UAE

Feminisasyon ng Migrasyon

2009-10-29T18:56:00.005+08:00

Feminisasyon ng Migrasyon

Ni Amos Tarana

Binugaw ng karukhaan sa bayan ng mga kebab,
tinangkang pitasin ang inaasam na ginhawa.
Ngunit ninanasa ay binakuran ng arbab,
patalim ay niyayakap alang-alang sa pamilya.
Kanser itong nagsusulputan na parang kabute.

29 Oktubre 2009
Deira, Dubai, UAE

2009-10-14T19:55:00.001+08:00

Undergoing MyBlogLog Verification

Nasaan ang Bahaghari?

2009-10-01T06:40:00.007+08:00

Nasaan ang Bahaghari?
Ni Amos Tarana

Ang mga larawan sa pahayagan at internet ay nagtatanong: Nasaan na nga ba ang bahaghari?

Ah, ang bahaghari’y nakasulat sa Cha-Cha, Mining Act of 1995 at JPEPA* – baga’y na sa sikmura’y magpapayapa.

Ehem, ngunit bakit kalikasan ay laging nagbabanta’t pisngi niya’y binabaha? Hindi kaya ang bahaghari’y sumama na sa propetang binusog ng punglo at natabunan na ng lupa?

Ah, ang bahaghari’y mapapakinig sa SONA** at sa talumpati ng mga nakabarong na makikisig – siyang katotohanang dapat paniwalaan ng taong sa demokrasya’y nananalig.

Ehem, ngunit bakit bayan ngayo’y sa putik tumatampisaw at sa gitna ng basurang rumaragasa paghingi ng tulong ang isinisigaw?

Ah, dahil ang Diyos ni Noah sa Salita ay hindi naging tapat, kaya’t kulay ng bahaghari ay nakupas – tadhana itong dapat unawain hindi na sakop ng batas.

Ehem, Diyos kaya’y maaaring hindi maging tapat? Hindi ba katapatang maitatawag ang ginhawang dulot ng pagkakapit bisig at bayanihan ng sambayanan pati kababayan sa ibayong dagat?

Aha! Kulay ng bahaghari kaya’y maaaring kumupas kung sambayanang Pilipino ay mananatiling mulat at kailanma’y hindi na papayag na paniwalaang muli ang kasinungalingang walang kakupas-kupas?

Ang mga larawan sa pahayagan at internet, ngayon ay muling nagtatanong: Nararamdaman mo na ba ang Bahaghari?

01 Oktubre 2009
Al Satwa, Dubai, UAE

--------------------------------------------------
*Japan-Philippines Economic Partnership Agreement
**State of the Nation Address

Hanggang sa telepono na lang

2009-09-19T21:00:00.001+08:00

Hanggang sa telepono na lang
Ni Amos Tarana

Hello anak, pagdiriwang mo sana’y maging husto.
Mga padala ko ba’y nakarating nang kumpleto?

Salamat po, bagay sa akin ang pulang damit
Mga kalaro ko’y siguradong maiinggit.
Naisukat ko na rin ang malambot na panglakad
Masarap isuot lalo na’t kulay ay matingkad.
Ang mga tsokolateng may letrang Arabic
Tiyak na pag-aagawan ng mga kaibigang matalik.
Si Lola at ang Tita’y ‘di na maaabala sa pagluluto
Sapagkat handaa’y gagawin na sa McDo.

Hello inay, pagdiriwang ko’y mas magiging husto
Kung ikaw ay makakauwi at pamilya’y makukompleto.

Ika-19 ng Setyembre 2009
Al Satwa, Dubai, UAE

Makabagong Rebolusyon

2009-09-03T18:23:00.002+08:00

Makabagong Rebolusyon
ni Amos Tarana

Mga nagwewelgang bulate
ang naghawi sa kastilyong nakalutang sa ulunan ni Maria.

Sa pagbangon niya’y bumungad sa mata
ang pintuan ng kahon de yelong (nilalaman ay ang naulilang uling sa tasa)
pinapalamutian ng samu’t saring papel – nananawagan:
kami’y iyo nang bayaran!

Nakita’y hindi na ininda – bingi na si Maria.

Dagli niyang isinuot ang kamisetang nabungkal sa ukay-ukay,
at saka binaybay ang haba ng bangketa (dahil sa may pako ang gulong
ng mga pampasadang sasakyan – umaarangkada na naman kasi ang gasolina).

Sa kanyang paglalakad ay nakabanggaang balikat
ang batang naghahanapbuhay sa lansangan -- hawak ay isang magarang bag.

Nakangisi lang ang nakaunipormeng bundat.

Banderitas ng mga tindahan ang iba’t ibang balita:
ibong nakalipad ang magnanakaw, nagkapera ang ginahasa,
napipi ang saksi, nilalamayan ang makabayan, dinurog ang bahay ng mga dukha,
at pinatawad ng madla ang nagpaumanhing hindi naman umamin sa pagkakasala.

Nanuot sa katawan ni Maria ang alinsangan sa paligid
nang makita ang baha sa gitna ng tag-init, mga basurang namamasyal,
mukha ng mga artista, este, pulitikong sa kuryente nakasabit
at karatulang nagbabanta: …nakamamatay.

Bumalik tuloy sa kanyang pandinig ang winika ng bayaning hindi raw nag-iisa:
Ang aking mga kababayan ay kusa nang yumayakap sa pagkaalipin.

Nilaos na yata kasi ng XBOX 306, FarmVille, TriNoma at BlackBerry
ang propesiya ni Pepe, ang pulang aklat at ang nakakabutas tsinelas na:

“Ang tao, ang bayan, ngayon ay lumalaban nang sabayan sa lansangan”

Matapos ang ilang oras na paglalakbay sa ibabaw ng aspaltong tinipid
ay natanaw na rin niya ang tarangkahang hinahanap.

Subalit baki’t ito’y nakapinid?

Ingles ang sagot na bumulaga sa labing-apat na taong pagsusunog ng kilay ni Maria:

“No Job Vacancy”

Tumigil ang pagsayaw ng dahon sa natitirang puno sa paligid.
Binalot ng maitim na hangin ang kanyang katawan at tinamad sa pag-ikot ang orasan.

Bumukas ang telebisyon.

Laman nito’y si Maria – umaapaw sa ngitngit
at sa mukha’y bakas ang pagkasawa. Makikita siyang kasama sa mobilisasyon,
sigaw niya’y:

Tama na sobra na, tayo nang magrebolusyon!

Sukbit niya’y hindi baril at walang tangan na patalim o granada.
Iwinawagayway niya’y hindi bandila kundi libreta na ang mababasa’y

PILIPINAS PASAPORTE.

Ika-1 ng Setyembre 2009
Al Satwa, Dubai, UAE

Paraan ng OFW sa kung paano manatili sa trabaho

2009-08-24T18:34:00.004+08:00

Paraan ng OFW sa kung paano manatili sa trabaho
Ni Amos Tarana

Kahit laylay na ang dila
ay subukan pa ring
ngumiti,
buto ay banatin
ng walang pahinga’t
sungit.

Pamanhirin ang sikmura’t
pandama
sa lamig, init,
gutom at pati anghit
ng katrabahong
asal itik.

Kapag hindi na kaya’y
isipin lang si bunso
at ang kinabukasan
ng bayang sa hirap
ay nakapako.

Kapusin man sa hininga’y
huwag basta susuko,
alalahaning kaunti na lang
ay makakaahon na rin…
at sa pagtitiis,
mga pasakit ay matagumpay
na maigugupo.

Ika-24 ng Agosto 2009
Al Satwa, Dubai, UAE

Si Sarah Geronimo at ang OFW

2009-08-15T23:02:00.004+08:00

Si Sarah Geronimo at ang OFW
Ni Amos Tarana

Parang pinagdugtong-dugtong na tren
Ang haba ng mga kababayang nakapila
Sa bungaran ng Dubai World Trade Center.
Kahit na nga panahon ay nakakapawis,
Nagawa pa ring makisiksik, makabili lang
Ng tig-isang daang dirham na ticket.
Nang si Sarah ay magsimula nang umawit
Ang tilian at kislap ng kamera’y pumailanlang
Sa bawat sulok ng nagsusumikip na paligid.
Nagsitakasan ang pagod at pagkalungkot
Sa mukha ng mga kabayang dati’y nakasimangot.
At sa pagsabay sa You Changed My Life in a Moment
Financial crisis ay dagling nabaon sa limot.

Ika-14 Agosto 2009
Dubai World Trade Center
Dubai, United Arab Emirates

Laban ng mga Naulila

2009-08-13T02:31:00.005+08:00

Laban ng mga Naulila
Ni Amos Tarana

Kami na mga bayaning
sa ibayong dagat kumukuta
sumaksi sa pagdadalamhati
ng bayang sa ina ay naulila --
Inang nagpamalas
ng kagandahang nagpahina
sa lakas ng kamaong bakal
na sa sambayanan ay nagdusta.

Habang dalamhati
sa pagpanaw niya’y dinaramdam
kami na nasa tigang na lupain
ay may nais ipanawagan:
na buksan ang ating puso
at ang pumanaw na ina’y
dito bigyang buhay;
na luha sana’y pawiin na
at nang makita ang katotohanang
sa loob ng Malakanyang
ay buhay na buhay pa ang kalaban.

Ika-5 ng Agosto 2009
Al Satwa, Dubai, UAE

Tanong Lang

2009-08-01T18:27:00.003+08:00

Tanong Lang
Ni Amos Tarana

16 bilyong dolyar nami’y nasaan na?
Halagang ipinadala
upang pagapang na ekonomiya’y
maisalba.
Pera itong pinagsikapan
ng mga abogadang
namasukan bilang sekretarya,
ng mga summa cum laude
na sa Dubai Mall
naging tindera,
ng mga guro
na sa arabong restawran
ay naging serbedora
at ng mga unico hijang
natutong magputa.
Punyeta!
Baka naman padala nami’y
naibulsa na.
Diyos ko po!
Huwag naman sana.

Deira, Dubai, UAE
Ika-30 Hulyo 2009

Mabuti pa ang Bato

2009-07-04T20:43:00.002+08:00

Mabuti pa ang Bato
Ni Amos Tarana

Mabuti pa ang bato –
matigas. Itapon man sa itaas
at sa lupa’y bumagsak –
‘di mababasag.

‘Di tulad ng aming loob –
marupok. Kapag si bunso’y
matisod at makalunok ng bilog –
loob nami’y madudurog.

Mabuti pa ang cash machine –
sagana. Sa maghapon magdamag,
labas pasok ang pera –
‘di pumapalya.

‘Di tulad ng aming bulsa –
laging walang lamang pera.
Ang kada-buwang pagsisikap –
ubos lahat sa padala.

Mabuti pa ang rebulto –
matatag. Sa gitna ng init,
lamig at sandstorm –
‘di natitinag.

‘Di tulad ng aming katawan –
maselan. Sa dahas ng panahon,
nagkakasakit at napapagod –
ulo ay napapanot.

Hindi kami bato, cash machine
o rebulto. Kami’y mga simpleng
tao – isang hamak
na OFW.

ika-30 ng Hunyo 2009
Al Satwa, Dubai

Pag-ibig na Nagbibigay Buhay

2009-06-30T20:21:00.009+08:00

Pag-ibig na Nagbibigay Buhay
Ni Amos Tarana

Anong timyas ng pag-ibig kung ito’y katulad ng sa haring araw. Mainit, umaapoy at tunay na nagbibigay buhay. Liwanag nito’y nagbibigay tanglaw sa bawat pusong anino ay lumbay. Mapusok at walang takot na sinisisid ang lalim ng sintang dagat kahit na ikapapahamak.

Ang bagong bayani kung umibig ay walang humpay. Lumalagablab at sa mga minamahal ay nagbibigay buhay. Sa mga pangarap ng mga kaanak at buong sambayanan ay nagbibigay katuparan. Buong buhay man ay iaalay kahit na lunurin ng lungkot o kaya’y mabulid sa kamatayan.

Pag-ibig ng bagong bayani ay katulad ng sa haring araw. Nagbibigay ginhawa sa sambayanang naghihirap at pinahihirapan. Buo ang loob at walang takot sa pakikipagsapalaran. Ilang dagat man ay tatawirin makapag-uwi lang ng Dirham.

21 Disyembre 2008
Kish Island, Iran

Habang Kayo’y Namamahinga: Para Sa Aking Mga Kababayan Sa Gitnang Silangan

2009-06-21T14:12:00.002+08:00

Habang Kayo’y Namamahinga: Para Sa Aking Mga Kababayan Sa Gitnang Silangan

Ang buhay na hindi sinusuri

ay buhay na hindi isinasabuhay.

- Socrates

Salamat naman at Biyernes na
Araw ng inyong pamamahinga
Kayo nang matulog sa maghapon
Damhin ang lambot ng inyong kutson

Habang sa ating sariling bayan
Mga mamamaya’y nangangamba
Isinusulong na naman kasi
Itong Cha-Cha ni Gng. Gloria

Kaya aking mga kababayan
Kung kayo’y ‘di naman inaantok
Ano kaya’t buksan ang DVD
At manood ng pelikulang bold

‘Yaan nang maisakatuparan
Nitong mga ganid na tongressman
Ang ConAss na pinagtatalunan
Na sila lang ang makikinabang

Pagkatapos n’yong manood ng bold
Sa Simbahan kayo ay magtungo
Ipagdasal ang inyong pagyaman
Harinawang kayo’y mapagbigyan

Gobyerno nama’y walang pag-asa
Ang gumiginhawa’y sila-sila
Parliamentary form of government
Ang sa ngayo’y pinapangarap na

Pagkatapos ng Banal na Misa
Sa Mall naman ay dumiretso na
Doo’y kumain ng masasarap
Bilhin lahat ang pinapangarap

Pagkilos ng Bayan sa lansangan
Huwag n’yo na ‘yang pakialaman
Kalsada’y lalong nata-trapik lang
Mahawa pa sa A(H1 N1)

Pag-uwi sa bahay galing sa Mall
Tumabi sa ‘yong kinakasama
Sa kanya’y yumakap nang mahigpit
At sabay na mamasyal sa langit

Habang si Gloria ay nakangiti
Sa kanyang isipa’y sinasambit
‘Malapit na. Ayan, malapit na.
Pantasya ko ay matutupad na.’

19 Hunyo 2009
Al Satwa, Dubai, UAE

Ang Kaibigan Kong si Mashreq

2009-06-15T18:55:00.003+08:00

ANG KAIBIGAN KONG SI MASHREQ
Ni Amos Tarana

Maghapon,
magdamag ay nakatayo
sa tabing kalsada.
Sa kanyang trabaho
kahit minsa’y ‘di pa
nagpahinga.
Sa aking mga kababayan
siya’y namimigay
ng pera.

10 Hunyo 2009
Al Satwa, Dubai, UAE

Aba, Aba, Aba

2009-06-15T18:53:00.003+08:00

Aba, Aba, Aba: Tulang pambata na dapat munang mabasa ng mga matatanda
(Nang makarating ang KH-HK et al Sex Scandal sa Dubai)
Ni Amos Tarana

Aba, aba, aba
Ang bata, ang bata,
Ang bata, nadapa
Nadapa, nadapa
Nadapa ang bata

Aba, aba, aba
Ang ina, ang ina
Ang ina’y lumapit
Lumapit, lumapit
Lumapit ang ina

Aba, aba, aba
Ang inang lumapit
Nagalit, nagalit
Nagalit sa bata
Sa batang nadapa

Aba, aba, aba
Minura ng ina
Ang ina’y nagmura
Minura ang bata
Ang bata ay minura

Aba, aba, aba
Ikaw ay tatanga-tanga
Tatanga-tanga, tatanga-tanga
Ang mura ng ina
Ang ina’y nagmumura

Aba, aba, aba
Nasugatan ang bata
Nasaktan ang bata
Ang bata, ang bata
Ang bata’y nadapa

30 Mayo 2009
Al Satwa, Dubai, UAE

TXT BCK PLS

2009-06-15T18:51:00.003+08:00

TXT BCK PLS

ni Amos Tarana

Unang linggo ng buwan:

Kmusta n kau jan s pinas?
Ntanggap nyo nb pdala ko?

Tit titit tiiit tiiiit…

Yayaman ka! Win
P 100,000 dis week!
Dahil nag Share-A-Load ka

Pangalawang linggo ng buwan:

Kmusta n kau jan s pinas?
Ano blita?

Tit titit tiiit tiiiit…

Sa P10, ligtas pamilya mo!
P10,000 accident insurance,
15 days. Txt PHILAM AKSI ON

Pangatlong linggo ng buwan:

Kmusta kau jan s pinas?
Oks lng b kau, may prob b?

Tit titit tiiit tiiiit…

Dear SMART Gold customer,
Welcome to UAE and thank
you for choosing du.

Pang-apat na linggo ng buwan:

Kmusta n kau jan s pinas?
Ba’t di kau ngrreply s txt ko?

Tit titit tiiit tiiiit…

Sumahod knb?
Dagdgan mo pdala ngaun ha.
Gusto ko bmili ng iPod s SM.

28 Mayo 2009
Deira, Dubai, UAE

Filipino Time: Kung Paano Ko Hinabol ang Alas-Otso

2009-06-15T18:46:00.004+08:00

Filipino Time: Kung Paano Ko Hinabol ang Alas-Otso

ni Amos Tarana

7:15 ng umaga.
Kalalabas ko lang sa pintuan
ng bahay. Kailangang makarating
sa opisina bago mag-alas
otso. Patakbong pumunta
sa Al Satwa bus station. Tagaktak
ang pawis habang nakapila sa sakayan.
7:25, wala pa ring dumarating na bus.
Kaaalis pa lang daw kasi ng isang bus
sabi ng ginoo sa unahan ko.
Heto na, may paparating…
Isa-isang sumakay ang mga pasahero.
Limang tao na lang, ako na.
Ihahakbang na ang paa
paakyat sa bus ngunit biglang
nagsara ang pinto.
Puno na. Maghihintay na naman ulit.
7:30, kailangang ko nang gumawa
ng paraan. Pumara na ako
ng taxi. Bilisan -- sabi ko sa drayber.
7:50, nasa Maktoum bridge pa lang.
90 kph na ang takbo ng taxi…
Tanaw ko na ngayon ang bubong
ng gusali namin. Nasa Deira na ako.
Pagbaba sa taxi, pasok naman sa
Lift…
1
2
3
4
5
6
7
8
9
Teng!
Pagbukas ng pinto,
7:59 na ng umaga.

26 Mayo 2009
Deira, Dubai, UAE

Sa Kandungan Mo

2009-06-15T18:42:00.004+08:00

Sa Kandungan Mo

ni Amos Tarana

Sa kandungan mo kami’y inampon
Sa iyo kami’y malaya --
Malayang sa labi’y magkamantika.
Madalas mo kaming awitan ng panalangin
Sa madaling araw…
Sa tanghali, hapon at gabi.
Sa lansangan mo’y masisilayan
Ang kakaibang palamuti:
Mga hita, braso, dibdib at likod.
Ngunit sa piling mo’y nahihirapan huminga
Bakit kasi may inampon pang iba --
Ang mga lahing amoy paa.
Kami tuloy ngayon ay nangangamba
Ito kasing iba mo pang ampon
Kapag nanggigil, kami ang pinipisil.
Ah! Ano pa bang magagawa?
Ikaw na ang aming bagong tahanan
Al Satwa.

19 Mayo 2009
Al Satwa, Dubai, UAE

Ang Aking Mahiwagang Maleta

2009-06-15T18:37:00.003+08:00

Ang Aking Mahiwagang Maleta
(Tulang pambata na dapat munang mabasa at maisaulo ng mga matatanda)

ni Amos Tarana

Ilalagay ko sa aking Mahiwagang Maleta
ang mga kalabaw sa Dubai
na ‘di natitinag ang kaluluwa
kahit na nga nabubungaran lang
ang paghihirap ng kapwa.

Ilalagay ko sa aking Mahiwagang Maleta
ang mga kamelyong
gatinga kung magpasahod,
iyong madamot magbigay ng Working Visa,
lalo na yaong mahilig manakit
at nananamantala.

Ilalagay ko rin sa aking Mahiwagang Maleta
ang pangulong kapit tuko
pati bundat niyang asawa,
ganun din ang mga kahayop niyang
leon at buwaya
na malakas lumamon sa ating grasya.

Ang aking Mahiwagang Maleta
ay gawa sa rehas,
kasinlaki nito ang Malacañang Palace,
hindi masisira sapagkat napakatigas --
ang sinumang ipapasok ko rito
ay hindi na kailanman makakalabas.

Ikakandado ko ang aking Mahiwagang Maleta,
tatalian ng kadena at saka itatapon doon…
sa pinakamalalim na dagat.
Upang bukas,
wala nang maglilikot, wala nang mananakot,
matutupad na ang ginhawa.

Deira, Dubai, UAE
26 Abril 2009

Si "K" -- Isang Kaibigan

2009-06-15T18:11:00.004+08:00

Si "K" -- Isang Kaibigan

ni Amos Tarana

Siya ang kasama ko sa silid
na madilim.

Umagapay sa malaong
pag-iisa,
nagsabit ng kapayapaan

sa aking leeg. Lumagot

sa mga tanikala:
asawang kumapit sa iba,
nagkandadong kompanya.

Siya ang naghatid sa akin
sa liwanag.

Al Satwa, Dubai, UAE
25 Abril 2009

Sa Ilalim ng Bagong Buwan

2009-06-15T17:14:00.004+08:00

Sa Ilalim ng Bagong Buwan

ni Amos Tarana

Ako kaya’y magbabago na rin? Hindi.
Hindi tulad nila, na ang buong katawa’y
binabalutan na ng itim na tela –
pati na mukha.
Hanggang sa mga mata na lang
at mga palad
ang matirang nakikita.
Sila, na ang ipinapabango na’y insenso
at nagpipinta na ng itim na tinta
sa mga kamay.
Sila na aking mga Kababayan,
na kapag naharap sa kagipitan,
ang bagong bukambibig ay…
Ash – hadu an la illaha illal-lah!

Deira, Dubai, UAE
22 Abril 2009

Ang Pangarap ng Pugot na Ulo

2009-06-15T16:41:00.004+08:00

Ang Pangarap ng Pugot na Ulo
ni Amos Tarana

May pugot na ulong nakabilad sa disyerto
dilat ang kanyang mga mata, duguan ang mukha at nakabuka ang bibig.
Mayamaya pa’y matatabunan na siya ng mga buhanging ginugulo ng hangin.

Hindi ito ang kanyang pangarap.
Ipinikit niya ang kanyang mga mata at mga nakaraan ay binalikan.

Noong siya ay namamasukan sa amo niyang manyakis.
Nagising siyang may palad sa bibig, sa ari niya ay may kalbong nakaumang – galit.
Siya ay nanlaban. Ngunit ang demonyo’y malakas, leeg niya’y tinagpas.

Hindi ito ang kanyang pangarap.
Ipinikit niya ang kanyang mga mata at mga nakaraan ay binalikan.

Noong sa Pilipinas siya’y umalis at sa bansang mabuhangin ay nakarating,
nalamang huwad ang kabayang nangako na sa trabaho siya’y ipapasok.
Naloko na, itinakbo na ang kanyang inutang na pera.

Hindi ito ang kanyang pangarap.
Ipinikit niya ang kanyang mga mata at mga nakaraan ay binalikan.

Noong naghahanap siya ng mapapasukan sa sariling bansa ngunit walang makita.
Kahit na nga tapos naman sa pag-aaral at maganda. Kahit na nga madalas ibalita
Ng pangulong ekonomista na sa poder niya ang bansa’y gumiginhawa.

Hindi ito ang kanyang pangarap.
Ipinikit niya ang kanyang mga mata at mga nakaraan ay binalikan.

Noong kasama niya sa pagkain at katabi sa pagtulog ang mga minamahal na anak. Noong hinahaplos ng kanyang asawa ang kanyang buhok, ang kanyang mukha
at dinadampian ng pag-ibig ang buo n’yang katawan.

Ito, ito ang kanyang pangarap.
Mariin niyang ipinikit ang kanyang mga mata at sinikap na dito manatili.

Ras Al Khaimah, UAE
Ika-15 ng Abril 2009

Bagyong Alikabok

2009-06-14T20:51:00.002+08:00

BAGYONG ALIKABOK

ni Amos Tarana

Natibag ang pangarap ni Juan
Sa hampas ng balitang:
Phillipines, No.1 Corrupt Country in Asia!
Sundan pa ng mababang pasahod
Na sa sikmura’y nagpakalam
Kawalang oportunidad
Na sa lalamuna’y nagpatigang
At pagkabaon sa utang
Na hindi mabayad-bayaran.

Kaya’t nang ang saltasyon ay nag-anyaya
Ayaw man ng loob
Sa bugso ng hangin
Siya’y pikit matang sumama.
At habang nasa sa himpapawid
Ang bulong niya’y:
“Ayaw ko nang magbakasakali pa
Level-up na ang pakikipagsapalaran
Praise the Lord, Insha’Allah, Thy will be done!”

Sa Middle East ay napadpad
Ang kawawang si Juan sa “Sin City”
Ay ga-gabok na bumagsak.
Sinalo ng mga Kabayang nagtitiis sa dusa
Nagtitiyaga sa rahas ng kapaligiran
Pati na sa amoy ng mga Pana at Patan.
Dahil ang mga kabayan ay nadagdagan na naman
Mga Arabo’y hindi na magkakitaan.

Habang sa Pilipinas na pinagmulan
pagyaman ni Henry Sy ay ‘di na mapigilan.
Kawasa’y ang “You’ve got it all”
Ang nagmistulang imbakan
Ng pinagtiisan, pinag-ipunan
Pinagpagurang Dirhamo
Na Winestern Union ni Juan.
Syempre pa’y sa hatian ng padala
Ay hindi rin magpapalamang
Ang dakilang bugaw [ng mga pataba]
Sa lupaing nakabuyanyang.

Si Juan naman ngayo’y
Sa TFC nakasubaybay
Nakikipag– Hep Hep Hooray!
Sa mga naiwang kababayan.
Tanong at hiling niya
Sa mga gumigiling-giling:
“Hanggang kailan tayo aasa
Sa pangakong House and Lot?
Jaldi-jaldi! Kilos na mga kabayan!
Ang bagyong alikabok, sa 2010
Pagkaisahan nating hadlangan.”

Ika-12 ng Marso 2009
Deira, Dubai, UAE

Resisyon sa Dubai

2009-06-14T20:45:00.004+08:00

Resisyon sa Dubai

ni Amos Tarana

Sumampa sa mga daungan ng UAE
Ang pamatay pag-asa’t pangarap na lamig.
Na nanunuot sa matatayog
At makikinang na gusaling
Nakahilera sa Sheikh Zayed Road.

Makikitang ang mga Kabayan
Kasunod ang iba pang dukhang lahi
Naglalabasan sa mga gusali.
Ang iba’y mula sa bintana bumubulusok
Pagkabalisa, pag-aalala’t pagkatakot
Ang sa mukha’y bumabalot.

Kawasay palamuti sa loob ng mga gusali
Ay mga papel na nakapaskil, nagbabanta,
Nananakot, laman ay: LAST IN, FIRST OUT!
May mga babalang nakasilid din sa sobre
Na ang pagbati’y sorry to inform you...

Dumami tuloy ang napilitang magbasa
Ng Classified Ads at bumaha na rin
Ang mga Curriculum Vitae sa internet.
Naging madasalin, mabait at masipag ang karamihan
kaya’t Biyernes sa mga Simbahan, himala’t siksikan.

Krisis na dala ng taglamig, sanggain man
Ng ga-trak na panalangin, ‘di mapatid-patid,
‘Di maiwas-iwasan, ‘di mahadlang-hadlangan.
Abangan na lang kaya ang panahon ng tag-init
Baka sakaling Haring Araw ay magdala ng
Bagong trabaho na bubura sa mga panganib.

Al Satwa, Dubai
31 Enero 2009

Pakiusap Sa Asawang Naiwan

2009-06-14T20:33:00.004+08:00

Pakiusap Sa Asawang Naiwan

ni Amos Tarana

Aking dilag na nasasalamin
Sa mala-kristal na buwan
Pakinggan sana itong daing
Na ipapakisuyo
Sa malamig na ihip ng hangin

Ako sana ay pakamamahalin
Nang buong timyas
Buong laya at buong tapat
Tulad ng pag-sinta ni Bonifacio
Sa Inang tinubuang lupa

Habang sa iyo ay nakatingala
Mula sa buhanginang makulay
Hindi maiwasang manalangin
Mangarap at sa puso mo ay
May ipakiusap

Na huwag sanang mainip
Sa aking muling pagbabalik
Sa halip ay magsikap
At walang tigil na mangarap
Lungkot ay indahin ni anupang hirap

Dito ako’y nakikibaka sa pagtitiis
Mga tinik ng rosas ang tanging yakap
Pasan ay ang nasimulang pangarap
Habang sa buwan ay nakasilip
At pilit minamadali ang bukas

Ika-14 ng Pebrero 2009
Al Satwa, Dubai

Bagong Bayani

2009-06-14T20:20:00.003+08:00

Bagong Bayani

ni Amos Tarana

Bansang nasanla
sa dilim ng pighati
at paghihikahos.
Pinahamak
ng mga pinunong
sa pangako ay napako.
(Sa pagkakautang
ngayo’y hanggang leeg
nakabaon)
Sa ibang lupain
binalak na pangarap
ay bigyang ilaw.
Nagkawatak-watak
pamilyang iniingatan
minamahal.
(Pagkaalipin ay tiniis
sa hirap at pasakit
naging manhid)
Sariling pangangailangan
at mga luho’y kinalimutan.
Mabawi lang ang bansa
at minamahal
sa pagkakautang.
(Nagparayang
ang sarili
sa sambayanan
ay mailaan)
Hinirang na bagong bayani
ng pamahalaang bugaw.
Dinakila sa salita
ngunit kailanma’y
hindi sa gawa.
(Hinayaang mabitay,
makulong
at paulit-ulit na gahasain)
Bagong bayani
kailan kaya makakaahon
at makakabawi?
Hanggang kailan kaya
magtitiis sa hirap
at mga pasakit?
(Upang ginhawa
ay tunay nang maranasan
at makamit)

Ika-20 ng Disyembre 2008
Farabi Hotel
Kish Island, Iran

Pasko Na! Ako'y Uuwi Na!

2009-06-14T19:50:00.003+08:00

Pasko na! Ako’y Uuwi Na!

ni Amos Tarana

Pasko na! Uuwi na ako sa Pilipinas
Magdadala ako ng maraming pasalubong – mga damit
Laruan, tsokolate, mamahaling alak at mga sabon

Makakapiling ko na sa wakas ang aking mahal na asawa
Magulang, mga kapatid, mga pamangkin at iba pang kaanak
Mamamasyal kami sa mall at mamimili ng mga gamit

Makikita ko na ang aking mga kaibigan
At magdamag na uubusin ang mga San Mig sa Timog
Habang pinagbabahaginan ang mga bagong karanasan

Maririnig ko na ulit ang mga batang nangangaroling
Makakapagsimbang gabi, kakain ng bibingka at puto bumbong
Pagsasaluhan sa noche buena ay spaghetti na maraming keso

Pasko na! Masarap damhin ang malamig na simoy ng hangin
Masarap mangarap, nakapagpapangiti sa malungkot kong mukha
Sana nga, kahit ngayon lang, kahit saglit lang, ay makauwi na

Kish Island, Iran
17 de diciembre de 2008

Pasko ni Kabayan

2009-06-14T19:45:00.004+08:00

Pasko ni Kabayan
(Istranded sa Kish Island, Iran – Part III)

ni Amos Tarana

Ang mga magkakapamilya ay nagkikita-kita
Himig pasko ay inaawit, nagmamano sa mga
Ninong at Ninang pati na sa mga Lolo’t Lola

Gumigising ng maaga sa batingaw ng kampana
Ang mag-anak kasama mga kaibigan ay nagsisimba
Kumakain ng puto bumbong at bibingkang may salabat

Paligid ay maliwanag dahil sa mga Christmas light
Mga parol sa bintana ay nakasabit, iba-iba ang kulay
Iba-iba ang hugis. Umaalingawngaw putukan sa paligid

Masarap ang nakahain sa mesa, pagsasaluhan sa noche buena
Keso de bola, spaghetti, hamon, tinapay at marami pang iba
Magdamag ang kuwentuhan, magdamag din ang inuman

Ngunit ang lahat ng ito, sa puso at isipan ni kabayan
Ay alaala na lamang, sinasariwa, dinadama, pinapantasya
Pasko ni kabayan, sa gitnang silangan, malungkot at nag-iisa

Kish Island, Iran
24 de diciembre de 2008

Panalangin Bago Mamatay

2009-06-14T19:16:00.003+08:00

Panalangin Bago Mamatay

ni Amos Tarana

Sa pag-upo sa eroplanong tora-tora
Pinanood ang babaeng nagmumustra
Ikinabit ang sinturon at sa sarili’y bumulong

Panginoon, sa aking muling paglipad
Iadya sa anumang masama, lalo na’t madilim
At mukhang panahon ay nagbabanta

Eroplano ay umangat, umalog-alog
Wari bang nanginginig at natatakot
Na baka sa himpapawid ay ‘di umabot

Panginoon, huwag sanang ipahintulot
Ngunit kung ito na ang panahon
Ang kalooban mo ang s’yang masusunod

Biglang gumuhit ang kidlat, sinundan ng kulog
Eroplano’y parang nagitla at muling umalog
Na parang bolang tumatalbog-talbog

Panginoon, ang aking asawa’y pakaingatan
Pagkalooban ng kanyang mga kailangan
Kahit na maging bagong asawa man

Napasigaw ang ilan sa pagliwanag ng paligid
Muling narinig ang mas malakas na kulog
Eroplano’y gumewang na parang umiilag-ilag

Panginoon, ang aking ina’y gagabayan
Mga kapatid ko’y papatnubayan
Sila’y ililigtas sa hirap, dalhin sa kaginhawaan

Madilim ang paligid, masungit na ang panahon
Kabado na ang karamihan
Nakikiramdam, tahimik na nagtitinginan

Panginoon, sa mga kaibigan ako ay
Ipagpaalam. Ikaw ang sa kanila’y gumanti
Sa ipinamalas nila sa aking kabutihan

Mahigpit na napahawak sa upuan, napa-
Hesusmaryosep! Ang eroplano’y bumabagsak
Para bang hinihila na ng dagat

Panginoon, bansa ko ay huwag ipapaubaya
Sa kamay ng mga ganid na tagapamahala
Mga aba’y sa kahirapan bigyang ginhawa

Sikmura’y parang babaligtad, sa pagkakaupo
Ay napapaangat. Malayo pa ba ang lupa?
Kaluluwa’y nais na yatang lumaya

Panginoon, sa aking mga kasalanan ay
Patawarin at pagkukulang ko’y unawain
Bangkay ay mahanap at sa Pilipinas ilibing

Kumalabog ang eroplano, sa wakas ay
Sumayad na ang gulong! Nagkatinginan
Ang lahat, naghihiyawan at nagpapalakpakan

Panginoon, salamat at kami ay buhay pa
Nakangiti at buo pa. Bagong buhay ay
Pagmamalasakitan, ialay sa iyo at sa bayan

Napalingon sa maliit na eroplano, salamat
At mabuhay ka pero sana sa iyo ay huwag
Nang muling makaranas na makasakay pa

2 Disyembre 2008
Dubai papuntang Kish Island, Iran

Buhay Exit

2009-06-14T18:56:00.006+08:00

Buhay Exit
(Mula sa Pinas tungong Dubai hanggang Kish Island, Iran)

ni Amos Tarana

Kahirapan sa bansa
kay kabayan ay nagtutulak,
upang maglakas-loob
na mangibang bansa.
Pikit matang makikipagsapalaran
sa ibayong dagat,
matupad lamang
ang mga minimithing pangarap.

Ngunit trabaho sa ibang bansa
ay sadyang mailap,
lalo’t ekonomiya ng mga bansa
ay bumabagsak.
Tulad na lang halimbawa
sa bansang UAE,
tanggalan at pahirapan sa trabaho
ay laganap.

Kaya mga kababayang Pinoy
sa krisis ay naiipit,
expiration ng mga (Visit/Tourist) Visa
ay sumapit.
Tuloy kinailangang sa Kish Island,
Iran ay mag-exit,
mag-aapply ng panibagong Visa,
nang sa UAE makabalik.

Dinadatnan sa Kish Island
ay mga punuang hotel (tenement),
mga kabayang na-multiple
at malaon nang istranded.
Kaya mga bagong dating
ay napilitang makisiksik
kaysa naman sa tabing dagat
mamatay sa lamig.

Kultura ng mga Iranian
ay kakaiba
kung sa atin ikukumpara.
Pagturing sa kabayan
ay hindi tulad nang sa bisita
o turista.
Napakaraming bawal,
nandiyan nang paghigpitan
at pagbantaan.
Habang sa pera ni Kabayan
sila ay nagtatamasa –
nagpapasasa.

Pagkaing iniaalok
ng mga restaurant
ay kakaiba rin.
Dahil sa halos wala itong lasa,
suwerte na kung maalat --
kadalasang ulam ay manok,
iba-iba lang ang luto.
Libre nga ang almusal
ngunit sa gilagid nama’y
nakakasugat.

Kaya naman si Kabayan
ay sagad na sa inip at pagkalungkot.
Wala nang pangkain
maski pambayad sa tinutuluyang hotel.
Ang iba’y nababaliw na
o kaya’y nakakaisip nang magpakamatay.
Iba nama’y muli na namang napapaibig
at natututong manligaw.

Upang makatipid
ay nagtulungan at nagdadamayan.
Husay sa pagluluto
at diskarte sa buhay ay pinamamalas,
kaya makikitang kumakain
at nagluluto sa tabing dagat.
Pagkaing pinagsasaluhan
ay pinasasarap ng pinagsamahan.

Upang matanggal ang inip
at makayanan ang lungkot,
sa Shishahan ay magdamag
na nagkukuwentuhan.
Mga problema at kaalaman sa buhay
ay pinag-uusapan.
Salita ng Diyos ay gabi-gabing
Pinagbabahaginan.

Kaya’t anumang hirap
sa kulungang Kish Island,
anumang pasakit, pagkainip
at lungkot ang pagdaanan --
ang ngumiti, tumawa,
makisaya ay nakakayanan pa
‘di malalagot ang pag-asang
bukas ay darating na ang visa.

Tunay na buhay ni Kabayan
sa pag-exit ay mahirap,
lalo na’t yaong mahigit
isang buwan nang sa Kish nakatengga.
Buti na lang at sadyang itong si Kabayan
sa dugo ay may agimat:
Madiskarte, Masayahin
at sa Magandang Samahan ay tapat.

25 Disyembre 2008
Farabi 1 Hotel
Kish Island Iran

Turistang Hindi Mapakali

2009-06-14T18:40:00.003+08:00

Turistang Hindi Mapakali
(Istranded sa Kish Island, Iran – Part Two)

ni Amos Tarana

Gumigising ng maaga
upang mauna sa paligo
bago maubos ang mainit
at malansang tubig na inipon
sa maliit at kinakalawang na timba.
Mayamaya’y pipila na ulit
upang matikmang muli
ang limbreng almusal
na nakabalot sa plastik bag –
lama’y isang istayropor na baso,
tsaa na di maunawaan ang lasa,
kapiranggot na palaman
at ang nakakapanugat
gilagid na tinapay
na kilala sa katawagang
“tsinelas”.

Pagkatapos mag-almusal
ay magsisindi ng sigarilyo,
sa bawat hithit ay aalalahanin
ang kalagayan ng mga mahal
sa buhay sa pinas,
ang trabahong naiwan
na sigurado’y tambak na ulit
kapag binalikan
at ang mga mabubuting
kaibigan na nagpahiram
ng perang pambaon.
Sa bawat buga’y
isinasabay sa usok ang pag-sambit
ng mithiing “sana ay mailabas na
ang pinakahihintay
na employment (o tourist )visa”.

Makikibalita sa mga kasama
sa kuwarto kung ano na ang kalagayan
ng kanilang hinihintay na visa.
Makikisaya kung may kasamang
Nakatanggap na ng visa
at kung hindi naman
ay makikipagyabangan
sa kausap at sasabihing
“Wala ka sa akin,
isang buwan lang kasi inabot mo dito.
Ako, dito na yata ulit makakapag-asawa.
Pangalawang buwan ko na kasi ngayon dito”
Sabay tatawa at ituturo
ang bulsang wala nang lamang pera.

Kaya’y magtitiyaga na lang muna
sa pamimingwit ng maliliit na isda
sa dagat upang may mailuto
at makain sa pananghalian,
suwerte kung may matira
may pagsasaluhan sa hapunan.
Makikipagkaibigan sa mga kabayang
bagong dating baka sakaling
makatagpo ng nakakaunawa at mapera –
iyong tipong nagpapautang
at nanlilibre sa pagkain.
At kung walang makita
ay surot sa kama, upuan at kurtina
na lang ang hahanapin at pagdidiskitahan.

Matutulog, gigising, kakain,
Makikipagkuwentuhan maghapon magdamag,
maghahanap ng duduruging surot,
mamimingwit ng maliliit na isda,
magsisindi ng sigarilyo,
maghahanap ng mga bagong kaibigan.
Magbababad sa shishahan,
titikman ang lahat na flavor,
hihithitin ang makapal
ngunit maputing usok,
at sa pagbuga nito ay isasabay na rin
ang lungkot, sama ng loob,
pagkainip, problema
at panalangin na sana’y
dumating na ang visa
at sa islang ito ay makalaya na.

Farabi Hotel
Kish Island Iran
Nob. 1, 2008

ISTRANDED

2009-06-14T18:19:00.003+08:00

ISTRANDED
(Ilang tagpo sa buhay ng pinoy sa pag-exit sa Iran – Part 1)
ni Amos Tarana

Inihanda ni Kabayan
ang ilang pirasong damit
kaunting pagkain --
pambaon sa kanyang
pag-exit sa bansang Iran.
Upang visit visa
ay mapapalitan
at nang pananatili sa Dubai
ay madugtungan.

Isa, dalawa, tatlo, apat
sanay huwag umabot
ng limang araw
ang pananatili ko sa Iran.
Kaunti lang kasi
ang dala kong Dirham.
Baka kulangin
Sa pambili ng pagkain
at pambayad sa tutuluyan.

Mula sa Dubai airport
ay sumakay si kabayan
sa eroplanong may dadalawang elisi,
singlaki lang ng bus
at mahigit kumulang singkuwenta
katao lamang ang maaaring ilulan.

Diyos ko, hindi pa sana ito
ang aking katapusan.
Ngunit bakit sa himpapawid
umuuga, lumilindol
ang eroplanong sinasakyan.
Makarating nawa
Ng kumpleto at buhay
sa bansang nais puntahan.

Sa Iran ay mga punuang hotel
ang kanyang dinatnan.
Walang kuwarto
ang maaring agad na matuluyan.
Kaya kailangan munang maghintay
ng ilan pang oras
sakaling may kamang mababakante
para mapagpahingahan.

Kung sa Pilipinas
sobra na ang populasyon,
ganun din pala
ang kalagayan dito sa Iran.
Maraming istranded
na kababayan sa mga hotel,
sa isang kuwarto nagsisiksikan.
Sana’y mayroon nang makaalis
upang maihimlay na
Ang pagod na katawan..

Malungkot ang dinatnang lupain sa Iran.
Mas malawak ang disyerto
kaysa sa mga kabahayan.
Tabing dagat at maliliit
na malls lang ang maaaring pasyalan.
Kanin ay maanta
Sa handang ulam sa restawran
ay siguradong ikaw ay magsasawa.

Wala na bang ibang pang-ulam?
Wala na ngang ibang
pagpipilian pa.
Nangangati na ako
pero walang magagawa
hindi puwede ang ulam na baboy
kaya sa ulam na manok
ay kailangang magtiyaga,
hindi puwedeng magsawa.

Dahil sa paghihigpit
ng pamahalaang UAE,
visa ng mga kabayan ay naaantala.
Kaya karamihan ay inaabot
na ng isa o dalawang buwan.
Aplikasyon sa Visa ay narereject
tuloy butas ang bulsa ng mga kabayan,
kawawa naman.

Narinig kong karamihan
ay wala nang pera
para pambayad sa hotel
at pambili ng pagkain.
Nabaon na sa utang,
cell phone at gamit ay naibenta na.
Wala nang ibang maasahan
kaya pati katawan
ay ikinakalakal na.

Hanggang kailan kaya
ang gagawing pagdurusa
at sa Visa ay paghihintay.
Bakit ang pamahalaang pinas,
mga bayani niya ay pinababayaan,
walang malasakit, walang pakialam.
Sana bukas o mamaya,
visa ni kabayan, kanya nang makamtan.

Kish Island, Iran
30 Setyembre 2008

Sa Likod ng Kurtinang Dingding

2009-06-01T19:37:00.003+08:00

Sa Likod ng Kurtinang Dingding

ni Amos Tarana

Walang ibang saksi sa iyong
matagal nang pighati, pagdurusang
mabigat, mga luha at hinagpis.

Itago man sa mga kasama,
ang mga bakas ng pait, kahit pa
mga karanasang malulupit.

Maging tampuhang mabibigat,
namumuyos na galit – tampok sa
pag-iibigang away-bati.

Hindi rin maitatanggi, mga maiinit
na halik, yakap na kay higpit --
na nauuwi sa matahimik na pagniniig.

Pagkakasya ng sahod, na pambayad
sa utang, pampadala sa ‘pinas, at pambili
ng personal na pangangailangan.

Mga pag-asang pumanaw, pangarap na
nanakaw, pangakong napako, at panalanging
ibinubulong sa paniniwalang matutupad.

Wala na ngang ibang saksi, hindi na
maikukubli: nakikita, naririnig,
nananatili, itinatago, pinakaiingatan…

Ng kulay kupas, malambot, at magaang
na ‘Kurtina’ sa iyong kama. Na kung saan
ikaw ay nananatiling nakakubli.

26 Agosto 2008
Al Satwa, Dubai, UAE

Job Hunting

2009-06-01T14:59:00.002+08:00

Job Hunting
ni Amos Tarana

Tumatakbo ang oras, mabilis
Ang muling pagbilog ng buwan.

Kinapos na ang kalendaryo
Sa pagbibilang ng araw.

Tambak na ang mga pahayagan
Na pinaggugupit at sinalungguhitan.

Nasanay nang dumaloy at matuyo
Ang pawis sa pumapayat na katawan.

Namanhid na ang mukha’t balat
Sa napakarahas na init ng araw.

Pumurol na ang pang-ahit
At buhok ay nakatikim na ng gupit.

Kusa nang pumipinid ang ilong
Sa amoy ng Pana at Patan.

Bago na ang kobre kama sa mataas
Na kamang pahingahan.

Ngunit wala pa rin, trabaho’y
Mailap pa rin at hindi masundan.

Bukas sa pangalawang buwan
Kahit na araw na ng Ramadan,

Maghahanap, mangangarap,
Patuloy na makikipagsapalaran.

Walang sawang ipapanalangin
Na trabaho’y umamo na’t makamtan.

Ika-1 ng Setyembre 2008
Unang Araw ng Ramadan
Al Satwa, Dubai, UAE

Sa tatlo at may limang dipang silid

2009-05-31T17:13:00.002+08:00

Sa tatlo at may limang dipang silid

ni Amos Tarana

Bahay silungan,
bahay pahingahan kung ituring.
Silungan sa init,
kumot sa lamig,
himlayan ng katawang
sala sa init, sala sa lamig.

Puno ng gamit, lima ang kabinet,
may mga malalaking bag at karton,
isang telebisyon,
dalawang refrigerator
at apat na kamang double deck.
Dagdag pa ang mga abubot
at personal na gamit.

Labing isa ang nanunuluyan,
may mga mag-aasawa at magkakaibigan,
lima ang mga babae,
anim ang mga lalake – nagsisiksikan,
tabi-tabi sa higaan.
Nag-uunahan – bawal ang mabagal
sa nag-iisang palikuran.

Maliit man ang silid,
malalaki man ang mga gamit,
walang magagawa
kahit mukha’y magkapalit-palit.
Kailangan lang magkasya
ang kakarampot na kita
[para pang-ambag sa upa]
at nang sa ’pinas ay may maiuwi pa.

Al Satwa, Dubai, UAE

Agosto 2008

Pakikinig sa Sarili

2009-05-31T15:09:00.002+08:00

Pakikinig sa Sarili

ni Amos Tarana

Sa katahimikan ng aking isip

Umalingawngaw ang
Malaon nang hibik
Ng aking puso

Sa katahimikan ng aking isip

Napakinggan ko ang sarili na
Lumilikha, bumubuo
Ng tugtugin

Sa katahimikan ng aking isip

Nawari ko ang hinahangad
Ng maliit at nakagapos
na tinig sa aking loob

Sa katahimikan ng aking isip

Nakita ko ang sarili na
Nagsusulat ng mga
Tula at kuwento

Sa katahimikan ng aking isip

Naunawaan ko ang hinagpis
Na pilit na isinasaisantabi
Ng buhay mahirap

Sa katahimikan ng aking isip

Naramdaman ko ang tuwa
Sa pagsilip at paglikha
Ng mga larawan

Sa katahimikan ng aking isip

Naging kaisa ko ang sa akin
ay may gawa, ako’y naging
kanyang kamanlilikha

Sa katahimikan ng aking isip

2 Okt. 2008

Al Satwa, Dubai, UAE

Pikit Mata

2009-05-31T03:00:00.002+08:00

Pikit Mata

ni Amos Tarana

Mga mata mo’y ipikit
Upang huwag makita
Ang aking paglayo

Mga mata mo’y ipikit
Upang huwag makita
Bigat sa aking puso

Mga mata ko’y ipipikit
Upang huwag makita
Ang pagtawid ng dagat

Mga mata ko’y ipipikit
Upang huwag makita
Ang paglipad sa kalawakan

Mga mata ko’y ipipikit
Upang huwag makita
Na sa iyo at sa bansa’y

…papalayo

02 Agosto 2008
Qatar Airways